Adressen  Adverteren  Agenda  Archief  Redactie  Home

ACHTERGRONDNIEUWS


24 augustus 2006:

Sport heeft geen doping nodig

Luuc Eisenga heeft weinig tijd. Voor de start van de Eneco Tour is hij even in de gelegenheid een paar dagen met zijn vrouw en twee kinderen zijn ouders in Franeker te bezoeken. Op jaarbasis legt hij per auto ongeveer zeventigduizend kilometer af in dienst van de T-Mobile wielerploeg. Hij maakt lange dagen en is veel van huis. Maar zijn vrouw staat achter hem en hij heeft veel plezier in zijn functie als Press Officer bij T-Mobile. "Gelukkig vind ik mijn werk zo leuk en krijg ik zulke goede reacties, dat ik mijn contract met T-Mobile net met vier jaar heb verlengd."

Luuc Eisenga (34, woonachtig in het Zuid Duitse Lörrach, afkomstig uit Franeker) is een druk baasje. Bij het betreden van de oprit van het ouderlijk huis in Franeker staat hij buiten een zakelijk mobiel gesprek te voeren. We maken snel een afspraak voor een interview. Hij staat op het punt te vertrekken naar Den Helder, voor de ploegenpresentatie van de Eneco Tour. Als Press Officer van de T-Mobile wielerploeg moet hij er de contacten tussen de pers en de teamleden mogelijk maken en begeleiden.

Press Officer
Een dergelijke functie is bij professionele wielerploegen noodzakelijk. Tijdens grote wedstrijden is het voor journalisten steeds lastiger om met wielrenners in contact te komen. Voor de start zitten ze beschermd in de bus en na afloop vertrekken ze vrijwel direct weer met de bus. Tijdens trainingsperiodes zijn de renners veelal in hun eigen omgeving actief. "Journalisten hebben behoefte onderzoek te doen en goede verhalen te schrijven. Het directe contact met de renners is daarvoor erg belangrijk. Ik heb een dienende rol door de pers daarin te helpen. De renners zijn best bereid interviews te geven, maar zijn blij dat het gekanaliseerd wordt."

Vaak is dat prettig werk, soms vervelend. In mei 2006 ontstonden de eerste geruchten over een doping netwerk rond de Spaanse arts Fuentes. Daarin werden onder anderen T-Mobile renners Jan Ullrich en Oscar Sevilla, alsmede ploegleider Rudi Pévenage genoemd. Zij zijn inmiddels door T-Mobile ontslagen. De laatste maanden heeft Eisenga vele malen zijn verhaal daarover moeten houden. Emotioneel heeft hij het daar zeer moeilijk mee gehad. Maar rationeel, puur op basis van de feiten en de afspraken binnen de ploeg, was het gemakkelijk. "Iedereen had voor de Tour een verklaring ondertekend dat ze niets met Fuentes te maken hadden. Uit de door mij verzamelde informatie bleek dat we daar aan konden twijfelen. Dan moet je handelend optreden, anders wordt de zaak alleen maar 


Luuc Eisenga doet zijn verhaal.

verdachter. Zelfs als op de laatste zaterdag met Ullrich in het geel zou blijken dat dopingregels zijn overschreden, dan zouden we hem toch terugtrekken. Er zijn bepaalde regels en die zijn duidelijk. Daar moet je je aan houden. Punt!"

Geloofwaardigheid
De beroering van de laatste maanden rond doping heeft hem gesterkt in de overtuiging dat sport geen doping nodig heeft. "Elke sport kan er prima zonder. De gevolgde aanpak is de enige manier om de sport geloofwaardig te krijgen of te houden. Als dat er niet meer is kunnen een heleboel mensen een boekje dicht doen en een normale job gaan zoeken. De bedrijven sponsoren allang niet meer voor naamsbekendheid, maar veel meer voor een sociaal aspect, voor een associatie effect. Het gaat er veel meer om dat je klant of toekomstige klant zich verbonden voelt met je merk, dat voor bepaalde waarden staat. Als je renners in je ploeg hebt die daar lak aan hebben, dan gaat je geloofwaardigheid naar de knoppen."

Volgens Eisenga is dat ook in de situatie rond tourwinnaar Landis gebleken. Landis werd gediskwalificeerd nadat een dopingtest positief uitviel. "Het is in elk geval geloofwaardig dat testen functioneren. Dat voor grote renners en de drager van de gele trui geen genade bestaat. Het heeft wel als resultaat dat bedrijven afhaken. Ik hoop vurig dat een aantal mensen nu gaan nadenken".

Hoogte- en dieptepunten
Ondanks dat de recente dopingaffaire emotioneel een zware periode was, ziet Eisenga het niet als een dieptepunt. "Het was niet gemakkelijk, maar het hoort bij het beroep. Het is een situatie waarin je hebt kunnen laten zien dat je de materie onder de knie hebt."

Het zwaarste wat hij ooit heeft meegemaakt was het overlijden van Andrei Kivilev. Rijdend voor Cofidis overleed hij in 2003 na een zware val in Parijs-Nice. Kivilev was bevriend met de voor T-mobile rijdende Alexander Vinokourov. "Toen ik het hoorde ben ik er direct naar toe gereden om ‘Vino’ te steunen. Dat was een erg emotionele gebeurtenis".

Gelukkig heeft hij ook mooie momenten beleefd. "Het winnen van een groene trui, een gele trui of een ploegenklassement in de Tour, het winnen van een mooie wedstrijd, dat is heel speciaal. Daar gaat de lol ook nooit vanaf. Winnen is zo mooi, omdat er altijd veel meer verliezers zijn dan winnaars".

Wielrenfuncties
Luuc Eisenga kwam tijdens zijn studie Commerciële Economie aan de HEAO in Leeuwarden met de professionele wielersport in contact. Voor een stageproject kon hij meedraaien in de Motorola-wielerploeg van Hennie Kuiper. De stageperiode groeide uit tot een bijbaantje dat drie jaar duurde. "Ik kon daar perfect in de keuken kijken en ervaren hoe een professionele wielerploeg georganiseerd is."

Via Harrie Jansen, destijds PR-manager van de Rabobank-ploeg, kwam hij in februari 1996 in dienst van de Internationale Wielrenunie UCI. Daarvoor heeft hij een statistisch informatiecentrum opgezet voor sponsoren in de sport. Er was in die tijd nog niet zoveel bekend over kijkcijfers of imagostudies. "Sponsoring werd heel vaak nog verkocht op de mooie blauwe ogen van een ploegleider. Met de stijgende sponsorbudgetten werd een wetenschappelijke onderbouwing steeds belangrijker. Ik heb de benodigde informatie verzameld en de ploegen ter beschikking gesteld."

Daarnaast heeft Eisenga voor de UCI coördinerende activiteiten in het veldrijden verricht.
Bij prijsuitreikingen van UCI-kampioenschappen was hij actief bij het opvangen en begeleiden van winnaars naar het podium. "Jij kent al die renners en verzorgers, vang jij de winnaar maar op en breng hem naar het podium", was de motivatie van zijn UCI bazen. Dat heeft hij als zeer prettig ervaren. "Ik was 23 jaar, dat is erg jong. Het is fijn dat mensen dan vertrouwen in je hebben. Dat was wel aangenaam."

In 1999 stapte Eisenga over naar de Amerikaanse fietsenfabrikant Canondale. Hij deed daar de marketing voor Italië en Nederland. In die hoedanigheid raakte hij ook betrokken bij de wielerploeg Saeco-Canondale. Hij werkte onder anderen met Mario Cipolini. Dat vond hij een verademing. "Cipolini kun je alles laten doen. Hij snapt precies wat belangrijk is en wat niet en hij laat zich daarin ook perfect sturen. Het is een van de gemakkelijkste renners om mee te werken." Eijsenga ziet het als een geluk dat hij Cipolini van dichtbij heeft meegemaakt, want die had twee kanten. "Cipolini heeft veel sterallures, maar dat is ook show. Als je gezellig met hem een kop koffie zit te drinken is het een heel vriendelijke, bijna verlegen gesprekspartner. Voor obers was hij soms een obsessie. Hij kon zo een bordje op de vloer laten vallen, omdat hij het eten niet lekker vond."


Luuc Eisenga in gesprek met T-Mobile renner Gerdemann.

Na de Tour de France van dat jaar kreeg Eisenga een aanbieding van de Telecom-ploeg, inmiddels omgedoopt tot T-Mobile. Sinds 2000 werkt hij nog steeds met veel plezier in deze zeer gestructureerde Duitse wielerploeg.
Het werken met een professionele wielerploeg heeft hem altijd voor ogen gestaan.

Eigen sportactiviteiten
De liefde voor de wielersport ontstond in zijn jeugd.
"In de paasvakanties waren we vaak in Limburg. Daar gingen we kijken naar de Amstel Gold Race of Luik-Bastenaken-Luik. Dat was prachtig. Wielersport is

een van de hardste en moeilijkste, maar tegelijk een van de mooiste sporten. Het is een perfecte afspiegeling van wat er in het normale leven gebeurt en daarom is de sport ook zo populair. Je zit er dicht bij, het is kleurrijk, snel en komt in alle landen van Europa. Het is een sport voor jong en oud, arm en rijk. Het is een volkssport en dat bevalt me heel erg goed."

Toch was de wielersport niet de sport die Eisenga als eerste beoefende. Op zevenjarige leeftijd koos hij voor handbal bij HV Jupiter’76 in Franeker. "Mijn broer en buurjongens deden dat ook." Het ging hem goed af. Als vijftienjarige speelde hij al in het eerste van Jupiter. Hij wist zelfs door te dringen tot de Friese selectie. Bij Jupiter kon hij niet hogerop komen. "Toen stond ik voor de keus om ergens anders te gaan spelen, of te stoppen en het op een lager niveau lekker op het gemak te gaan doen. Ik koos voor de tweede optie." Daarnaast ging hij jeugdteams van Jupiter trainen. En hij stapte serieus op de racefiets, ging trainen en wedstrijden rijden bij de Leeuwarder wielervereniging De Friesche Leeuw. De motivatie bleek groter dan het talent, want mooie uitslagen heeft hij in de wielersport niet geboekt.

Eisenga speelt nu nog steeds handbal in het derde team van Maulburg-Steinen. Handbal is daar erg populair. Zijn club heeft 250 leden, waarvan 150 jeugdleden. "Elk dorp zo groot als Dronrijp heeft een bloeiende handbalvereniging." Eens in de twee weken speelt hij zijn wedstrijden. "Het zijn allemaal jongens die hoog gespeeld hebben, maar geen tijd meer hebben om te trainen."

Ambities
De zakelijke ambities van Luuc Eisenga liggen voorlopig nog bij T-Mobile. Maar op langere termijn ziet hij zijn carrière anders verlopen. Hoewel, bij het woord carrière voelt hij zich toch niet zo lekker. "Carrière is een rot woord. Daarbij heb ik het idee van mensen die met de ellebogen werken en zo vooruit willen komen. Je moet gewoon dingen doen, waarvan je denkt dat je ze goed kunt doen. Als je daar de kost mee kunt verdienen is dat prima."

Op langere termijn liggen zijn ambities in zijn eigen bedrijf. "Drie jaar geleden ben ik "Luuc Eisenga Communications" gestart. Van daaruit verhuur ik mij ook aan T-Mobile." Maar hij doet ook het management voor een aantal sporters, zoals de Nederlandse wielrenners Thorwald Veneberg en Maarten Tjallingii en de Duitser David Kopp. De Italiaanse voetballer Alessandro Beccia heeft hij naar sc Heerenveen gebracht. Die vertrok overigens na een paar weken al weer wegens heimwee. "Sinds kort werkt mijn vrouw mee in het bedrijf. Het bedrijf wil ik graag uitbouwen." Maar de komende vier jaar zet hij zich nog in voor T-Mobile. Al is nog onduidelijk in welke functie, want die verandert binnenkort. Hij blijft voorlopig een druk baasje.

 

Copyright: SportSupport / NWF-regiosport; 2006